Actor · Writer · Researcher · Software Developer

Where science and entertainment meet with joy.

Dish Poul is a multi-disciplinary creative based in Nepal, working across performance, writing, research and software — from feature development to short-form storytelling and technical craft.

Start a conversation
2028

The Time Machine

Lead feature of the 2028 mega-project.

2028

The Bottom of Teleportation

Companion feature, rooted in speculative science.

—

The Lost World of Mars

In active development.

—

Lost Class and Friend

In active development.

—

The Life Without Crime

In active development.

Journal

जीवनको मार्ग - संघर्षको यात्रा

 

जीवनको मार्ग - संघर्षको यात्रा

[एस नाटकबाट महिलाको कहानी देखाउन खोजिएको छ | जसले हजार पिडा खाएर दुखको भेलमा डुबेर आफु सफल भएर छाड्छे  ]

पात्रहरु:

सोहन-सुजिताको श्रीमान

सुजिता- (मुख्य पात्र )

सिता :छिमेकी महिला

महेश :छिमेकी पुरुष

Scene 1

न्यारेटर(बयान कर्ता ):सुजिताको श्रीमान् जड्या हुन्छ | सानैमा तिनीहरुको बाल बिबाह हुन्छ | तर सुजिताको श्रीमान बिग्रनुमा उसको आमा र बुबाको हात ठुलो छ | आज फेरी जाड र रक्सि खाएर बबाल मच्काउदै छ सोहन ]

समय र स्थान:रातको ८ बजे घरको बाहिर र बाटोमा

(बाटोमा सोहन मातले हिडिरहेको हुन्छ | सुजिता घरको बिचमा आफ्नो लोग्ने सोहनको प्रतिकछ्या बसिरहेकी हुन्छे |)

बाटोमा सोहन (जाडको लतमा):जिन्दगीनै एसतै रहेछ मैले मानिन | मेरा रहर धेरै थिए उस्ले जानिन | राम्रो बन्न धेरै खोजे तर जान्दै जानिन | यो घरको ढोका पनि देखिदैन त | यो नै मेरो घर होला र | (परल्यक पुर्ल्लुक हेर्दै ) ए म त घर पो आएछु | येही त होनी (भित्र छिरेर ढोकामा लात्ती हान्दै ) त कहाँ मारिस निस्किहाल | ओइ ढोका खोल | तेरो बाउलाई बन्द गरेकी |

[सुजिता निरास हुदै डरले काम्दै घरभित्र बाट बाहिर आउँछे र लोग्नेलाई सम्झाउन तर्फ लाग्छे ]

सुजिता(रुदै):आज पनि खायौ हैन | किन एस्तो गरेको बाल बच्चा छन् | तिनीहरु पढ्न पाएका छैनन् | अलिकति त सोच |

[यो सब कतृत नजिकको छिमेकीले हेरिरहेका हुन्छन | तिनीहरु त्यो रमिता हेर्दै गफ गर्दै ]

सिता:ए बुडो | (औला देखाउदै ) यो घरको माहिलाले कस्तो दुख पाएकी | कस्तो नामर्द लोग्ने परेछ | हेर त स्वास्नी कुटेर आफु ठुलो भन्दै छ | थुक्क हाम्रो समाज |

महेस: आखा लाग्ला है आखा लाग्ला [हास्दै...] बिचरीको दुख हामीलाई सर्ला | लाज नपचेकाले जे पनि गर्छ | त्यो घरका बुढा र बुढीको पनि के र | आफ्नै बुहारी कुटेर समाजमा मै हु भन्छन् |

सिता: बिचरीको जिन्दगी तहस नहस पारेका छन् | थुक्क कस्ता अपराधी रहेछन् तिनीहरु | बुहारी चै छोरी हैन र ?

महेश:होनी अब के गर्ने कोहि मिलाउन गयो भने सोजै खान आउन्छन  बरु तै चुप मै चुप |

(कुटेको  भने आवाज आइ नै रहन्छ | त्यो रात सुजिताले धेरै कुटाइ खान्छे | भोलिपल्ट बिहान छिमेकि महिला सिता मजाक हान्दै भन्छे |)

सिता:ओइ | सुजिता तेरो घर सिक्छित भएको भए एस्तो हुदैन थियो नि | त संग सिक्छ्या भएको भए त आफै गरि खान सक्थिस नि | विडम्बना हेर (सरिरमा भएका चोट मसार्दै ) हेर..अझै समय छ भनेको मान त यो घर छोड र नया जिबन सुरु गर तेरो कल्याण हुन्छ |

सुजिता: हो र दिदि मैले बुझे तर यो अबस्थामा पनी म के गर्न सक्छु र अनि कसरी निस्किने |

सिता: सुन एस्तो पिडा सहेर बस्नु भन्दा  येस्ता पापीहरुलाइ छोड अनि तेरो लोग्नेलाई डेवोर्स गरिदे |

सुजिता :नाइ म एस्तो गर्न सक्दिन | के हो यो डेवोर्स भनेको ?

 (त्येस्पछी उ त्या बाट हिड्छे | तर यो समस्या लगातार चल्छ | एकदिन त अति भएछ | उसलाई घरबाटनै निकालिदिए छन् | रातको समय थियो | उ रुदै आखामा आसु पुस्दै बाटामा हिडिरहेकी थि | रातको समय त्यो पनि असुरछित बेला थियो | त्याहा बाटोमा ट्यापे केटाहरु थिए | कस्लाई के थाह थियो र तिनीहरुले त्येस महिलालाई बलात्कार गर्छन | भोलिपल्ट बिहान मुखमा रगत बगेको अनि घिस्रीदै घिस्रीदै हिड्दै गर्दा बाटोमा एक्कासी ढल्छे | धेरै मानिसको भिड हुन्छ तर केहि बुजकी मानिस मिलेर उस्को उद्धार गरेर उसलाई अस्पताल पुर्याइन्छ | तर त्येस बेला उसको हालत एकदम नाजुक थियो | उ त्यो बेला सम्झेर बार बार तर्सिन्थी | महिला न हो उसले हिम्मत हारिसकेकी थिइ |)

स्थान:अस्पताल                                समय: १ बजे दिउसो                 SCENE 2

सुजिता:(रुदै ) हे भगवान कस्तो जिबन दियछौ | मलाई नर्कमा ल्यायछौ |

(पिडामा के हुन्छ भनेर कस्लाई के थाह | उ आफ्नो कपाल आफै भुताल्न थाल्छे | एक्कासी उसलाई छिमेकिले भनेको कुरा याद आउन्छ र त्यो सब छाडेर छातीमा हात राख्छे र प्रण(बचन) लिन्छे |)

पढाइ साचै महान् रहेछ | म अब अगाडी बढ्छु | अब म पढाई गर्छु | म मेरो जीवनलाई स्वर्ग बनाउँछु र दुनियाको अगाडी मेरो काबीलियेत देखाउन्छु |

(गह भरिको आसु पुस्दै उ त्यस अस्पतालबाट बाहिर निस्कन्छे | त्याहबाट बाहिर निस्केर काम खोजेर काम गर्न थाल्छे |

NARRATOR(बाचक): [हो,अब सुजिता दिनभरी काम गर्छे | कहिले अरुको घरमा काम गर्छे त कहिले अरुको घरमा भाडा मज्ने काम गर्छे | कहिले कपडा धुने काम गर्छे, कहिले बाटामा मकै पोल्छे , कहिले खान पकाऊँछे | तर उ यस्बेला उ अछर चिन्न प्रौढ शिक्षा लिन गएकी हुन्छे | यो करिब रातको ६ बजे देखि ९ बजे सम्म यो शिक्षा  चलिरहन्छ | येसरी गर्दा गर्दै करिब दुइ वर्ष बित्छ | त्येस पछी घरै बाट शिक्षा लिन भनेर  सुजिता बिद्यालय भर्ना हुन जान्छे | यो एक  सरकारी बिद्यालय हुन्छ | उसको भर्ना कक्षा सातमा हुन्छ |  कक्षा सातमा पदाई अलि कमजोर भएपनि दश सम्म पुग्दा पदाई अत्यन्त  राम्रो हुन्छ | कक्षा १० मा सुजिता वडा भरिको विद्यालयमा प्रथम हुन्छे | त्येसपश्चात सुजिताको कक्षा १२ को अध्यान सकिन्छ र एक वर्ष मिहेनत गरेर लोक सेवा पढ्छिन | एधी गर्दा गर्दै लगभग उनको नाम कार्यालयको अधिकृतमा निस्कन्छ त्येसपछी उनि मिहेनत गरेर काम गर्छिन र उनको बडुवा हुदै हुदै दश वर्षमा  उनि सचिब हुन्छिन | एसरी गर्दा गर्दै उनको २२ वर्ष रितिन्छ र उनि अहिले ५५ वर्षको भइन |

सिन ३                             समय ३  बजे  दिउँसो                 स्थान:नेपाल सरकारको कार्यलय

[उनि आज धेरै खुसि छिन किनकि आज उनको अवकाश दिने दिन थियो र उनको खुसीको अन्तिम समय | उनि त्या हजारौं मानिसको अगाडी बाचन गर्दै थिन | ]

सुजिता:[खुसीले हात माथि गरे पश्चात मन्तब्य दिदै ] मलाई गर्ब(सान,इज्जत,मान) छ म जस्ता हजार नारीहरु येहा हुनुहुन्छ | यो समय गर्बले  छाती फुलाउने समय हो | म एक असिक्षित महिला थिए जसको बच्चा उमेरमा बिबाह भयो | लोग्ने, सासु , र ससुरा प्रति सधै समर्पित थिए तर मेरो इज्जत भने थिएन | हुनत लोग्ने गलत भए पछि एउटा आइमाई कति मर्दी रहिछे | यो जिबन अमुल्य छ | मलाई सिक्षा के हो भन्ने थाह थिएन | सिक्षाको महत्व एक जना छिमेकिले भन्नु भयो | मेरो पेटमा बच्चा हुर्कंदै थियो तर लोग्ने सासु र ससुरा मिलेर कुटे त्यै दिन मेरो गर्बा (meaning:uterus-place here baby start to fertilize inside the womb of mother) साय बिग्रेछ | म आमा बन्न नसक्ने भए | त्यै पनी म त्यहाँ सारा अन्याय र अत्याचार सहेर बसे | एकदिन मेरो लोग्ने,सासु र ससुरा मिलेर मलाई धेरै कुटे अनि मलाई घरबाट नै निकालिदिए | कति बिन्ति बिसाए कति ढोगे तर मेरो कुरा कसैले सुनेनन् |म भौतारिदै गल्लि गल्लि हिडे | बाटामा ट्यापे केटाहरुले मेरो बलत्कार गरे | (गहभरिको आखाको आसु पुस्दै) मुखभरी रगतै थियो | पेट दुखि रहेको थियो | म त बिहोस पो भएछु | कोहि मानिस मिलेर मलाई अस्पताल पुर्याएछन | चार दिन पश्चात होस् आयो र त्येस दिन बाट म सिक्षित भएर अगाडी बढ्ने प्रण गरे | मैले अर्काको घरमा भाडा माज्दै लुगा धुदै रात दिन एक गरेर पढाई गर्न थाले | मेरो पढाई एकदम अगाडी बढिरहेको थियो | आज म येहा छु त केवल मेरो आट हिम्मत र साहसले छु | मलाई परेको बेला सहयोग र साथ दिनुहुने सम्पूर्णमा धन्यवाद अनि नमन | पढ्नलाई उमेरले छेक्दैन र आफुमा हिम्मत र साहस छ भने जस्तो सुकै अपतलाई जितेर अघि बढ्न सकिन्छ | मेरा यि दुइ सब्द मन पर्नेले तालि दिनुहोला | धन्यवाद |

[सबैले उसलाई ताली दिन्छन र त्यस कार्यक्रमको अध्यक्षले उसलाई सम्मान पत्र दिन्छन | येसरी कहानी अन्त्य हुन्छ | ]

 

 

 

****************************समाप्त*********************

Advertise

NIRDOSH

 झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ, निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ। जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो, मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।। आमा म थाकिसकेँ, यो पीडा सहन सकिनँ, आफ्नै गाउँमा अब शिर उठाएर हिँड्न सकिनँ। मान्छेको मुहारमा माया देखेँ धेरैपटक, तर सबैभन्दा गहिरो चोट आफ्नैले दियो आखिर।। जंगलको बाटोमा बिहानको त्यो घडी, भाग्यले लेखिदियो आँसुको नयाँ लहरि। चिच्याएको आवाज सुनेर दौडिएँ म, कसैको इज्जत बचाउन लडेँ म। मुट्ठी कसेर अन्यायसँग जुधेँ, आफ्नो ज्यानको पर्वाह नगरी उभिएँ। तर संसारले देखेन मेरो त्यो बलिदान, बरु बलात्कारीको नाम दियो इनाम।। झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ, निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ। जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो, मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।। घर आएँ रुँदै, आँखा राता थिए, छातीभित्र हजारौँ तुफान चलिरहेका थिए। आमाले सोधिन्, "बाबु के भयो तिमीलाई?" उत्तर दिन सकिनँ, आँसुले रोक्यो मलाई। भक्कानिएर भनेँ, "दुनियाँ स्वार्थी रहेछ," "असलको मूल्य यहाँ शून्य मात्रै रहेछ।" आमाको काखमा टाउको राखेर रोएँ, बाँच्नै मन नलाग्ने गरी भाग्यसँग हारें।। बुबाको ...

DATA ANALYSIS

Search This Blog

Never Miss A Recipe!

Join thousands of our subscribers and get our best recipes delivered each week!

Designed by OddThemes | Distributed by ...............

I am Dish Poul

I am Dish Poul
Dipesh Poudel(Dish Poul) is a multidisciplinary creator and emerging innovator recognized for his early contributions to art, science communication, and youth-led research initiatives. Beginning his journey in 2014, he advanced through stage performance, advocacy programs, and digital media creation before expanding into organizational leadership. Over the years, he has founded platforms including Dish Poul International and its associated ventures, each focused on promoting science, technology, education, and transparent product evaluation. Known for his commitment to integrity and public awareness, he continues to build communities that encourage informed decision-making and ethical innovation. His work reflects a strong dedication to empowering people through knowledge, clarity, and responsible research.

LYRICS NEPALI

ENGLISH LYRICS