झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ,
निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ।
जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो,
मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।।
आमा म थाकिसकेँ, यो पीडा सहन सकिनँ,
आफ्नै गाउँमा अब शिर उठाएर हिँड्न सकिनँ।
मान्छेको मुहारमा माया देखेँ धेरैपटक,
तर सबैभन्दा गहिरो चोट आफ्नैले दियो आखिर।।
जंगलको बाटोमा बिहानको त्यो घडी,
भाग्यले लेखिदियो आँसुको नयाँ लहरि।
चिच्याएको आवाज सुनेर दौडिएँ म,
कसैको इज्जत बचाउन लडेँ म।
मुट्ठी कसेर अन्यायसँग जुधेँ,
आफ्नो ज्यानको पर्वाह नगरी उभिएँ।
तर संसारले देखेन मेरो त्यो बलिदान,
बरु बलात्कारीको नाम दियो इनाम।।
झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ,
निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ।
जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो,
मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।।
घर आएँ रुँदै, आँखा राता थिए,
छातीभित्र हजारौँ तुफान चलिरहेका थिए।
आमाले सोधिन्, "बाबु के भयो तिमीलाई?"
उत्तर दिन सकिनँ, आँसुले रोक्यो मलाई।
भक्कानिएर भनेँ, "दुनियाँ स्वार्थी रहेछ,"
"असलको मूल्य यहाँ शून्य मात्रै रहेछ।"
आमाको काखमा टाउको राखेर रोएँ,
बाँच्नै मन नलाग्ने गरी भाग्यसँग हारें।।
बुबाको सम्झनाले झन् मन पोल्यो,
विदेश जाने दिनको दृश्य फेरि बोल्यो।
"छोराछोरीको भविष्यका लागि जान्छु,"
भन्दै बुबाले आँसु लुकाएर हाँस्नुभयो।
तर फर्केर आयो एउटा कफिन मात्रै,
सपनाहरू सबै बिलाए त्यहीँ।
आमाको सिउँदो सुक्यो, घरको उज्यालो हरायो,
गरिबीले हाम्रो भाग्य नै लुटेर लगायो।।
हे भगवान्, किन यस्तो न्याय हुन्छ यहाँ?
झुट बोल्नेहरू हाँस्छन्, सत्य रुन्छ जहाँ।
मेरो अपराध के थियो, भनी दिनू त मलाई,
भलो गर्न खोज्दा किन सजायँ मिल्यो मलाई?
यदि सत्यको कुनै मूल्य बाँकी छ भने,
एक दिन न्यायको घाम उदाउनेछ भने।
त्यो दिन झुक्नेछन् झुटका सबै शिरहरू,
र सम्झिनेछन् निर्दोषका आँसुहरू।।
झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ,
निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ।
तर समयले एकदिन हिसाब माग्नेछ,
मेरो निर्दोष आत्माले न्याय पाउनेछ।।
आमा म फर्किनेछु सफल भएर एकदिन,
यी आँसुहरू बदल्नेछु खुसीको नदीमा।
आज भले संसारले मलाई दोषी भन्यो,
भोलि सत्यले मेरो नाम उज्यालो बनाउनेछ।।
0 Comments