समर्पण

 

समर्पण

मुख्य पात्रहरु:

सबिता- पिडित बालिका उमेर १०

रीता- संचारकर्मी 

सौर्य- पिडितको बुवा

                    पिडितको साथीहरु

केशर- साथी

सुलोचना

                               पीडक

                            असिम- प्रहरी

                             आकाश- मास्टर

[मध्यमबर्गीय समाजमा प्रत्येक व्यतिले दुख पाउदो रहेछ यो कहानी एक बालिकाको हो जो न्याय नपाएर छटपटी भहिरहेको छ | ]

बिहान ७ बजे  घरमा

(सबिता  आज बिद्यालय जादै छे | चट्ट तयार परेर विद्यालयको लागि निस्किन्छे | उसलाई लिन भनेर सुलोचना र केशर आउंछन् | तिन जना संगै हिडेका हुन्छन गफ गर्दै |)

सबिता: आज कति रमाइलो है | चिसो मौसम छ |

सुलोचना: हो नि आज रमाइलो छ |

केशर: ठिक भन्यौ | म पनि यो कुरामा समर्थन गर्छु |

(घन्टी लागेको आवाज आउंछ | )

तिनै जना : जाऊ जाऊ ढिलो भयो छिटो छिटो

सुलोचना: हो हो

(सबै कक्षामा पुगेर बस्छन अनि त्येस पछि गुरु आउंछन् र किताब लिएर ज्ञान सिकाउन थाल्छन् )

गुरु: सुभ प्रभात सबैलाई

सबै कक्षाको : सुभ प्रभात गुरु

गुरु: ल बस सबै जना

सबै कक्षाको: धन्यबाद गुरु

गुरु : आज हामी के पढ्ने ?

सुलोचना: लैंगिक हिंसा र एसले निम्त्याउने समस्या

गुरु: भाइ बहिनिहरु लैंगिक हिंसा भनेको के हो थाह छ तपाइहरुलाई |

केसर: गुरु यो घर झगडा हैन जसले बालबालिकालाई पनि नकारात्मक असर गर्दछ |

गुरु: हो तर एसको पर्याप्त परिचय यो हैन |

सुलोचना: अनि के हो त गुरु

गुरु : ल सुन सबैले लैंगिक हिंसा भनेको एउटा एस्तो झगडा हो जहाँ पुरुस द्वारा महिला उत्पीडन हुन्छे | लोग्ने मानिस रक्सि खाएर स्वास्नी कुट्नु, स्वास्नी माथि दमन गर्नु या मार्नु यो लैंगिक हिंसा हो | यसो गर्नु कानुनी अपराध हो | एस्तो गर्नेलाई कारबाही हुन्छ | बुझ्योउ सबैले |

सबै: बुझे गुरु

(घन्टी लाग्छ )

(सबै कक्षा छोडेर घर तर्फ लाग्छन् र सबिता पनि जाने तर्फ लाग्छे | उ एक्लै घर तर्फ लाग्छे | बाटोमा जादै गर्दा एक पुरुस संग भेट हुन्छ |)

पुरुस: नानी सुनन यो बाटो बाट कता पुग्छ |

सबिता : या बाट टिकापुर पुग्छ |

पुरुस : नानी कति राम्रो | नानी आउ म पापा किनेर दिन्छु |

साबिता : धन्यबाद अंकल | भयो होला म घर जान्छु |

पुरुस : नानी म पनि तिम्रो पापा जस्तै हो प्लिज नाइ न भन पापा लिएर जाउ |

सबिता : ल ढिपी गर्नु हुन्छ भने हुन्छ नि त |

(त्येस पुरुषले मिठाई खुवाए पछि सबिता बेहोस हुन्छे साएद त्येस मानिसले बेहोस हुने औसधि हालेको थियो होला त्यै भयर सबिता अचेत भै )

                                     सेन २

(त्येस पुरुषले सबितालाई जबर्जस्ति गर्छ त्येही क्रममा अत्यधिक रगत बगेर त्येस बालिकाको मृत्यु हुन्छ | उसले त्यै नजिक भएको घारीमा लास फल्छ | त्येसपछी उ भारत तर्फ भाग्छ | )

                                        सेन ३

(साझको ७ बजेको हुन्छ सविताको पिता सबितालाई खोज्न थाल्छन बेलुका ९ बजे सम्म पनि नभेटे पछि नजिकको प्रहरी चौकीमा रिपोर्ट लेख्न जान्छन | प्रहरीले रिपोर्ट  लेखेर सविताको खोजीमा लाग्छ | भोलिपल्ट बिहान निबस्त्र कपडामा सविताको लास एक  घारीमा भेटिन्छ |  उसको हत्या निर्मम रुपमा गरेको हुनछ | यो सुचना बाउ भएको ठाउमा पुर्याउन जान्छ तर सविताको पिता यो सुचना सुन्न साथ मुर्छा पर्छन | एकछिन रुवाबासी नै चल्छ घरमा |)

प्रहरी: के तपाइको कुनै दुस्मनी थियो |

सविताको पिता : थिएन र छैन पनि | बरु सोध्नु भन्दा पनि यो अपराधी खोज्न तर्फ लग्नु |
प्रहरी : ठिक  छ हामी खोजि हाल्छौ नि |

 

(सुलोचना र केसर त्यै बाटो आउदै गरेको हुन्छ अनि सविताको पितालाई प्रश्न

सोध्न थाल्छन )

सुलोचना: अंकल सबिता खै

केसर:हो अंकल बिद्यालय जान ढिलो भयो

सविताको पिता : अब सबिता कहिल्ये आउदिन |

सुलोचना : के भयो र

सविताको पिता  : सबिता यो दुनियामा छैन

(एकछिन सुलोचना र केसर त्यै रुन थाल्छन् अनि स्रदान्जली दिएर बिदाई हुन्छन | दिउसो बिद्यलामा )

गुरु : आज सबिता आइन

सुलोचना: उ एस दुनियामा छैन गुरु

गुरु : के भयो  र अनि  कसरि

सुलोचना : थाह छैन गुरु

                             सेन ४

(सविताको पिता प्रत्येक पालिका अड्डा अदालत जान्छन तर आस्वासन मात्र पाएका छन् | उनको बच्चाले न्याय पाएको छैन र त्यो अझै पनि सरकारको टेबलमा थन्किएर बसेको छ |)

(आज सबिता मरेको एक वर्ष बित्यो उसको सम्झनामा दिप प्रजोलन थियो | सबै मानिस त्यस प्रज्वोलनमा सामेल थिए | सबैको एउतै माग थियो |)

सबै : सबितालाई न्याय दे सरकार | येसरी अन्याय नगर सरकार | सबितालाइ न्याय दे |

  ......................................................समाप्त.................................................

                                  अन्त्यमा

रिता: यो हामी सबैको कर्तब्य हो सानै देखि बालबालिकामा सचेत गराउनु | जुन घटना सविताको साथ भएको छ त्यो तपाई हाम्रो बालबालिकामा पनि हुन् सक्छ | एक्लै अनि बाटोमा हिडेको बेला कसैले दिएको खान हुन्न भनेर सिकाउनु हाम्रो कर्तब्य हो | हामी माथि हुने अपराध बिरुद्ध आवाज उठाउन सिकायो भने अबश्य एक रुपान्तरण हुन्छ | बालबालिकालाई आफ्नो रक्षा गर्न बेलैमा सिकायो भने एस्तो घटनाबाट अबस्य बच्न सकिन्छ | सविताले न्याय पाउदिन र उसको यो केस सदाको लागि बन्द हुन्छ तर जो आए पनि न्याय दिन्छु भनेर आस्वासन दिन चाही छोडेका थिएन | नमस्कार अनि हेदिनु भएकोमा धन्यवाद |