Actor · Writer · Researcher · Software Developer

Where science and entertainment meet with joy.

Dish Poul is a multi-disciplinary creative based in Nepal, working across performance, writing, research and software — from feature development to short-form storytelling and technical craft.

Start a conversation
2028

The Time Machine

Lead feature of the 2028 mega-project.

2028

The Bottom of Teleportation

Companion feature, rooted in speculative science.

—

The Lost World of Mars

In active development.

—

Lost Class and Friend

In active development.

—

The Life Without Crime

In active development.

Journal

न्यायको लडाई

 

(नोट:एसमा बोलेर भन्दा पनि नाटककिय रुपमा देखाउनु पर्छ किनकि यो बोल्न भन्दा पनि नाटकीय रुपमा देखाउन जोड दिएको छ |)


                न्यायको लडाई




(सगर १२  वर्षको बच्चा अनाथ थियो | उसको घरमा कोहि थिएन | आमा र बुवाको  तस्बिर निकाल्दै सगर ...................)

सगर: (आखाबाट आसु निकाल्दै अनि  डाको छाडेर रुदै )आमा............आमा............तिमीलाई मेरो याद पनि आउदैन.........कति निस्तुरी हे आमा म कसरी बाचेको छु तिमि बिना सोचेका छौ..................हे आमा..........आ......मा.....................................

                          भोलिपल्ट बिहान

(उही बोरा अनि पोका बोक्दै समान खोज्न तिर लाग्छ | त्यो सानो केटो कन्टेनरमा झोला खोजिरहेको थियो | लुगा झुत्रो थियो अनि गोडा नाङ्गो थियो | उ माथि हिंसा नहुँने हैन झन् हुन्थ्यो |आज राकेस ग्यांग द्वारा पुन हिंसा हुन्छ | उनीहरुको उमेर १५/१६ बर्सको हुन्छ |)

राकेस: (सागरलाई हिडीरहेको बेला बिपरित दिसाबाट आएर खुट्टा अड्काएर रकेसले लडाउन्छ | पुरा हात खुट्टा घिसृदै लड्छ सगर | हातबाट रगत पुस्दै अनि सुक्क सुक्क गर्दै आसु पुछिरहेको हुन्छ | )हात देखाउदै हा..हा..हा...बिचरा हेर चु चु चु चु | ओइ कस्तो नाटक गरेको | आकास कस्तो हसायो |

आकाश: दाइ हो यार एसले कस्तो नाटक गरेको जाबो केहि भाको छैन कस्तो रुन लागेको | आइमाई जस्तो |

राकेस : हो यार कस्तो नाटक गरेको हा...हा ....हा ....

आकाश: ठोक त्येस्लाई

(सागरलाई राकेस र आकास मिलेर कुट्न सम्म कुट्छन् अनि त्या बाट जान्छन्............सागरको एक जना साथी हुन्छ त्येसको नाम महेस हुन्छ | आकाशलाइ सम्झाउन महेस आइपुग्छ | सागरको नाकबाट पुरा रगत आएको हुन्छ |)

महेस : सागर के भयो ? कसले गरेको यो सब तिमीलाई |

सागर : (आखाको आसु पुस्दै ) आकासको ग्याग ले

महेस : हेर सागर येसरी अन्याय सहनु राम्रो हैन त्येसको बिरुद्ध लड्न पर्छ |

सागर: मा कसरि लड्ने देखेको छौ तिनीहरु म भन्दा कति ठुला छन् |

महेस : भएर के भयो त तिमि छौ म छु एकतामा बल हुन्छ अब लडाईको तयारी गरौ |

सागर : तर कसरि ?

महेस : त्यो त मलाई पनि थाह छैन |

(त्यही रात राकेस अनि आकास मिलेर सागर माथि अनधिकृत सारीरिक सम्बन्ध राख्छन् | जसले गर्दा भोलिपल्ट बिहान सागरको पेट पुरै दुख्न थाल्छ | )

सागर : (पेट समातेर रुदै )(सरिर लुग लुग कामी रहेको हुन्छ )

महेस : के भयो सागर ?

सागर : मेरो कस्तो पेट दुखि रहेको छ |हिजो बेलुका मलाई जबर्जस्ति राकेस र आकासले एक सुनसान ठाउ लिएर गएका थिए अनि म माथि अनधिकृत सरिरिक सम्बन्ध राखे |

महेस : तिनीहरुको यो हर्कत जाऊ हिड पोलिस थाना |

सागर : त्या गएर के भन्ने झन् मजाक हुन्छ

महेस : अनि येही अत्याचार सहने ?

सागर : हामी कम्जोरले के गर्न सक्छौ र ?

महेस : बस त्यसो भय त्यसको अन्याय सहेर |

(येही क्रममा महेस अनि सागर कन्टेनरमा फोहोर खोज्दै गर्दा एक जना बालक उमेर ११ वर्षको भाग्दै आउदा तिनीहरु संग ठोकिन्छ | यो ठोकाई बाट सागर नारामारी पछारिन्छ | त्येस बालकको नाम रबिन हुन्छ |)

रबिन : (कामि रहेको सरिर अनि स्वा स्वा गर्दै  ) प्लिज मलाई बचाउनुस | पछाडीबाट मलाई हत्या गर्न भनेर केहि गुण्डा आएका छन् |

सागर : भाइ को आयो ?

रबिन: पछि भन्छु आहिले मलाई कतै लुकाई दिनुस |
(सगर संग खाली बोरा थियो उसले रबिनलाइ त्यै बोरामा हाल्न खोज्छ |)

सागर : भाइ तिमि यो बोरा भित्र जान्छौ |

रबिन : धन्यबाद दाइ | मलाई एती सहायोग गरेकोमा म तपाइको यो गुन कहिल्ये बिर्सिने छैन |

सागर : छिटो बोरा भित्र जाउ

(रबिन हतार हतार गरेर बोरा भित्र पस्छ | सागरले त्यो बोरा बान्छ र केहि समय अलि टाडा राख्छ |  त्यै छेउको फोहरको हूलमा | रबिनलाइ त्याको दुर्गन्धित वाताबरणले एकदम असहनीय पारी रहेको थियो | त्यै पनि आफ्नो ज्यान बचाउन उ त्येस अवस्था सहेर बस्छ | वास्तवमा रबिन धनि परिवारको एक्लो सन्तान थियो | केहि समय पछी अपहणकारी त्या आएर प्रश्न गर्छन  तर सागरले चलाखीपूर्ण तिनीहरुलाई छकाएर अर्कै बाटो तर्फ लान्छन | त्यसरि रविनको जिबन बच्छ | रबिन सागरलाइ धन्यबाद स्वरुप केहि सहयोग गर्ने विचार गर्छ |)

सागर : (रबिनलाइ बोराबाट बाहिर निकाल्दै )सन्चै त छौ नि तिमि

रबिन :  अह अनि तिमीहरु यस्तै फोहोरमा बस्छौ |

सागर : भन्न के खोजेको तिमि बस्दैनौ र |

रबिन : म त महलमा बस्छु |

सागर : अनि  यसरी किन भागेको |

रबिन : ( कुरा घुमाउदै ) मलाइ पहिले तिम्रो घर लिएर जाउ न | भोक लागेको छ केहि खान देउ | त्यस पछि कुरा गरमला हुन्छ |

(रबिन सागर र महेसको जिबन कथा र तिनीहरुको रहने ठाउँ हेर्न चाहन्थ्यो | यसैले उ सगरको पछि लगेर जान्छ | उसको होस् उड्छ जब उसले सागर अनि महेसको घर देख्छ | जुन मन्दिर हुन्छ |)

रबिन : एस्तो ठाउमा बस्छौ | केहि हुन्न |

सागर : केहि हुदैन

रबिन: एउटा कुरा भनु

सागर : के भन त ?

रबिन : के हामि साथी बन्न सक्छौ ?

सागर : हुन्छ

रबिन : (मुसुक्क हास्दै सागरलाई अंगालो हान्छ )

सागर : (खुसीको आसु झर्न थाल्छन )

रबिन : के भयो अनि किन रोएको ?

सागर: येतिकै मलाई पहिलो पटक अंगालो हान्ने मान्छे तिमिनै हौ |

रबिन : मुसुक्क हास्दै

सागर : बस्दै गर तिम्रो लागि म खाजा खोजेर ल्यैदिन्छु |

रबिन : भयो मसंग पैसा छ जाउ चाउचाउ लिएर आउ बरु त्यै खाऊ |

सागर : हैन हैन मसंग नै पैसा छ पाउनालाइ खर्च गराउनु हाम्रो धर्मले मान्दैन |

रबिन : लाटो के भनेको मेरो पैसा तिम्रो पैसा हैन र साथी साथीमा चली हाल्छ नि | लियर आउँने कि म बोल्दिन नि फेरी |

सागर : लौ  लौ तिमीले जित्यौ अब तिम्रै पैसाले लिएर आउला |

(त्यसपछि सागर चाउचाउ लिन जान्छ तर बाटोमा फेरी राकेस अनि आकास द्वारा हमला हुन्छ एती मात्र हैन उसलाई नांगे झार बनाएर उसको कपडानै लिएर जान्छन् सिबाय यौता कट्टु छोडेर | उ चाउचाउ लिएर आउछ तर सागरको हालत देखेर रबिन छक्क पर्छ | )

रबिन : किन रोएको सागर के  भयो अनि यो कस्तो हुलिया बनाएको | तिमीलाई कसैले हेप्दै छ हो |
सागर : हैन हैन गर्मि भएर हो

रबिन : मलाइ नढाट थाह भै रहेको छ तिमीलाई कसैले केहि गरेको छ | भन यो हालत कसले गरेको |

(रबिन सागरको सब कुरा सुन्छ अनि भन्छ )

रबिन : बस एती कस्तो डरपोक तिमि जाऊ लड |

सागर : कसरी लड्ने?  तिनीहरु म भन्दा बलवान छन् |

रबिन : लौ के भयो त? सक्छौ तीमी सजिलै |

सागर : कसरि ?

रबिन : म तिमीलाई लड्न सिकाउन थाल्छु | त्यो सिखले तिम्रो जिबन सुन्दर बनाउँछ | तिमीलाई थाह छ म किन भागेको थिए |

सागर : किन अनि कसरि ?

रबिन : मेरो घर यो ठाउँबाट जम्मा २५ मिनटको दुरीमा छ | मेरो बाउको येही  पर गल्लीमा अनाथ आश्रम छ | म तिमीहरुलाई त्या बस्ने बेबस्था गरिदिन्छु | त्येसपछी तिमीहरुलाई बस्ने घर हुन्छ अनि जनालाई बिद्यालय पनि हुन्छ |

सागर : हो र तिमि सचि कुरा गर्दै छौ ?

रबिन : अहह तर मैले पनि मेरा बाउ र आमा संग कुरा गर्न पर्छ ताकी तिमि माथि यो समस्या आयो भने लड्न सक्छौ |

सागर : हुन्छ सुरु  गरौ | तिमि कसरि भाग्यौ |

रबिन : उनीहरुले म बाहिर खेल्न निस्केको बेला उनीहरुले मलाई उठाएर लगे अनि बानेर राखेको थिए | यो  एक हप्ता अगाडिको कुरा हो | कारण बस मलाई उनीहरुले मलाई बेच्न भनेर लागेको थिए तर मुत्न जाने भनेर म त्याबाट भागे भाग्दा भाग्दै तिमीहरु संग ठोक्किए | मेरो सहस आत्मबलले मैले जिते | अहिले पनि मलाई खोजि रहेका होलान | म तिमीहरु संग छु जसरि हुन्छ तिनीहरुबाट मलाई लुकाऊ म घर नपुगुन्जेल |

सागर : ल चिन्ता नलेउ हामी छौ तिमि सुरछित छौ |

(एसपछि रबिनले सागरलाई अनि महेसलाइ सिकाउन तर्फ लाग्छ | उसले केहि  लड्ने तरिका सिकाएको छ | जे भए पनि एक हप्तामा धेरै कुरा सिकेको हुन्छ | अब सागर अनि महेस लडाई गर्न झन् तयारी थिए | उसले सागरलाई आकाश अनि राकेस भएको ठाउमा पठाऊछ | उ डराउदै त्या जान्छ | )

आकाश : वा वा सिकार ओइ आयो कता गएको थियो एक हप्ता सम्म ?

सागर : किन चाहियो ?

आकाश : के भनिस ?

(अनि आकाश र उसको साथी कुट्न भनेर  आउंछ तर सक्दैन रबिनले गुलेली प्रयोग गरेर ढुंगाले हान्छ | जसले गर्दा आकाश को खप्पर फुट्छ | त्येसपछि तिन जना मिलेर दुइ जनालाई धोबी कुट्छन | आकाश हार्छ अनि अब कहिले दुख नदिने र परेको बेला सहयोग गर्ने सर्तमा उसलाई छादिन्छ | रबिन खुसि थियो उ आफ्नो घर पुग्छ अनि आफ्नो परिवारलाइ सब घटना बताउँछ | उसले बचन गरे झैँ सागर अनि महेसलाइ अनाथ आश्रम  पुर्यौन्छ | उनीहरुको विद्यालयमा भर्ना हुन्छ |अनि तिन जना संगै बिद्यालय जान्छन् |)

सागर: धन्यवाद म तिम्रो यो गुन कहिल्ये पनि बिर्सिने छैन |

रबिन : साथी  जीत उसको हुन्छ जो एस स्वार्थी दुनिया संग लड्न सक्छ | म खुसि छु समयमानै तिमि त्यो कुरामा अब्बल भयौ | अब कहिले पनि  अरुले गरेको दमन नसहनु त्येस्लाई डटेर लड्नु | त्येही असली मर्द हुन्छ |

(येसरी अन्त्यमा तिन जनाले आफ्नो ब्याग माथि फाल्दै उफ्रे पश्चात यो काहनिको अन्त्य हुन्छ |)

Advertise

NIRDOSH

 झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ, निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ। जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो, मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।। आमा म थाकिसकेँ, यो पीडा सहन सकिनँ, आफ्नै गाउँमा अब शिर उठाएर हिँड्न सकिनँ। मान्छेको मुहारमा माया देखेँ धेरैपटक, तर सबैभन्दा गहिरो चोट आफ्नैले दियो आखिर।। जंगलको बाटोमा बिहानको त्यो घडी, भाग्यले लेखिदियो आँसुको नयाँ लहरि। चिच्याएको आवाज सुनेर दौडिएँ म, कसैको इज्जत बचाउन लडेँ म। मुट्ठी कसेर अन्यायसँग जुधेँ, आफ्नो ज्यानको पर्वाह नगरी उभिएँ। तर संसारले देखेन मेरो त्यो बलिदान, बरु बलात्कारीको नाम दियो इनाम।। झुटको संसारमा सत्य रोइरहेछ, निर्दोष मुटु आज घाउ बोकी हिँडिरहेछ। जसलाई बचाएँ, उसैले दोष लगायो, मेरो जीवनको आकाश आज किन अँध्यारो भयो।। घर आएँ रुँदै, आँखा राता थिए, छातीभित्र हजारौँ तुफान चलिरहेका थिए। आमाले सोधिन्, "बाबु के भयो तिमीलाई?" उत्तर दिन सकिनँ, आँसुले रोक्यो मलाई। भक्कानिएर भनेँ, "दुनियाँ स्वार्थी रहेछ," "असलको मूल्य यहाँ शून्य मात्रै रहेछ।" आमाको काखमा टाउको राखेर रोएँ, बाँच्नै मन नलाग्ने गरी भाग्यसँग हारें।। बुबाको ...

DATA ANALYSIS

Search This Blog

Never Miss A Recipe!

Join thousands of our subscribers and get our best recipes delivered each week!

Designed by OddThemes | Distributed by ...............

I am Dish Poul

I am Dish Poul
Dipesh Poudel(Dish Poul) is a multidisciplinary creator and emerging innovator recognized for his early contributions to art, science communication, and youth-led research initiatives. Beginning his journey in 2014, he advanced through stage performance, advocacy programs, and digital media creation before expanding into organizational leadership. Over the years, he has founded platforms including Dish Poul International and its associated ventures, each focused on promoting science, technology, education, and transparent product evaluation. Known for his commitment to integrity and public awareness, he continues to build communities that encourage informed decision-making and ethical innovation. His work reflects a strong dedication to empowering people through knowledge, clarity, and responsible research.

LYRICS NEPALI

ENGLISH LYRICS